Bölüm boyunca gözlerim dolu doluydu. Baba ya da çocuklar değil ama cidden anne gidince aile dağılıyor. Ev, yuva olmaktan çıkıyor. Denize gittikleri kısımda istemsice "ulan madem bunları yapabiliyordunuz, kadın yaşarken de yapsaydınız ya mutlu olsaydı" dedim ama sonra aklıma kadın öldüğü için yapabildikleri geldi. Bölüm boyu dolu dolu gözlerle izledikten sonra son sahnelerde güldüm, mutlu oldum. Şimdi hepsinin mutlu olmaya başladığını ve değişmeye başladığını görmek güzel. En etkileyen sahne ise abisinin ağladığını öğrendikten sonra Mi Jeong için duvar kenarına çöküp Bay Gu'yu gelen geçen araçlarda araması oldu. İçlerinden en duygusal olanı o, hepsi çok değişti.
